Ontwikkeling

De dood en weer verder

Terwijl ik in gedachten nog bezig ben met de vorige cliënt, stap ik uit de lift van het appartementencomplex. Even kijk ik om me heen. Het is lang geleden dat ik hier geweest ben. Ik kom voor meneer V. een alleenstaande man die ik jaren geleden al eens geholpen heb. Destijds na een knie operatie. Nu is de situatie anders. Van collega’s heb ik namelijk gehoord dat meneer erg hard achteruit is gegaan en inmiddels bedlegerig is. Naar verwachting heeft meneer niet lang meer te leven. 

Een goed gesprek is zo waardevol

Ik ga de avondzorg verlenen bij een terminale man. Meneer heeft sinds november 2017 long en levermetastasen, maar heeft pas sinds oktober dit jaar zorg. Meneer heeft gekozen om geen verdere behandelingen te ondergaan om de metastasen te onderdrukken. Hij kan gemakkelijk praten over zijn wensen en naderend levenseinde. Zo vertelde hij dat hij niet had verwacht de kerst dit jaar nog mee te maken, echter leven we nu al op 13 januari 2019. 

 

Leren om NEE te zeggen

Ondanks dat het redelijk negatief en afgesloten klinkt, zorgt het woord ‘nee’ ervoor dat wij grip hebben op ons dagelijks leven. Als je nee zegt, heb je volledig zelf in handen wat je wel en niet doet. De dingen die je wel doet, zijn dan ook volledig uit vrije wil.

 

Waarom is nee zeggen zo lastig voor jou?

Waarom is nee zeggen nou zo moeilijk? Er zijn verschillende redenen waarom het lastig is, en heus niet ‘gewoon’ een gebrek aan ruggengraat. We zijn bijvoorbeeld sociale wezens, wij mensen. De meesten van ons willen anderen graag helpen, we willen nuttig zijn, we willen gezellig zijn. Als we dan nee zeggen op een uitnodiging of als iemand om een gunst vraagt, kan het voelen alsof we niet ‘sociaal’ genoeg zijn. Gevolg: schuldgevoel.

 

Ontmoet onze eerste NurseStation Coach: Annemarie Groenendaal!

AnnemarieGroenendaal 

Dit is ook ALS

Het is 22:00u ’s avonds en ik rijd met mijn auto de straat in waar de laatste cliënt op mijn route woont, een man van nog geen 50 jaar oud met de ziekte ALS. Hij opent de deuren voor mij met behulp van domotica, want zelf lukt het hem niet meer. Hij beweegt zich voort in een elektrische rolstoel, en heeft allerlei hulpmiddelen in huis. Dit maakt  het leven voor hem gemakkelijker. Het is alweer even geleden dat ik hier was. Ik kom hier graag omdat ik met deze man een ‘klik’ voel.

Niks om handen…

Het zonnetje schijnt en de lucht is blauw. Al met al een prachtige nazomer in september. Het was mijn tweede vrijwilligersweekend en we gingen op pad met 50 ouderen naar een mooi klooster. De bus kwam aanrijden  en ik zag veel grijze haren en lachrimpels op de gezichten. Ze hadden er zin in. Maar niet alleen zij, want ik stond zelf ook weer te popelen om ze een onvergetelijk weekend te bezorgen.

Je kunt meer dan je denkt!

Het einde van het jaar is weer in zicht, inclusief een miljoen dingen die voorbereid en geregeld moeten worden en oh ja op het werk. De kinderen hebben kerstontbijt, de jaarlijkse kerstbraderie, op het werk toch nog even die boom neerzetten of wat leuke versiering in de koffiekamer en natuurlijk ook die borrel nog. Thuis wacht een boodschappenlijst en de nog te bedenken kadootjes. Dat gaat toch nooit allemaal lukken?!?

Dyslexie op de werkvloer – Deel 1

De relatie tussen een burn-out en dyslexie?

Pagina's

Abonneren op RSS - Ontwikkeling