Algemeen

Die ene patiënt die je niet vergeet: een ode aan Anna

Ik denk dat iedere verpleegkundige of verzorgende dit wel herkent: die ene patiënt. Een persoon die je bijblijft, je je nog goed herinnert. Op jouw eigen pad gekomen en weer weggegaan, maar in je gedachten nog altijd aanwezig.

Het is al jaren geleden. Ik werk een kleine twee jaar als wijkverpleegkundige en net voor kerst krijg ik de aanmelding van het transferbureau uit het ziekenhuis. Het is zover: Anna komt naar huis. En deze keer komt ze om er te overlijden.

‘Heb ik een inschattingsfout gemaakt?’

Sommige situaties blijven je wat langer bij dan normaal. Je blikt terug op je eigen handelen en twijfelt misschien of je het juiste hebt gedaan. Sinds kort werk ik weer in de flexpoule, waardoor ik niet altijd meer alle kennis paraat heb. Laatst had ik zo’n situatie waarbij ik achterbleef met twijfels.

Invallen op de gesloten unit is onwijs leerzaam

Tijdens de twee nachten die ik inval op de gesloten unit met manische mensen, groeit mijn respect voor de collega’s die daar werken. Tegelijkertijd krijg ik ook een inkijkje in het drukke hoofd van een manisch persoon.

Het is een bijzondere nacht waarin ik een aantal nieuwe dingen leer:

Samenwerken doe je ook met jonge zorgverleners

De afgelopen maanden heb ik als flexwerker op veel afdelingen verschuivingen gezien. Het team raakt daardoor uit balans en waardevolle kennis gaat verloren. Aan de andere kant neemt de werkdruk juist toe. Toch moeten we niet vergeten om tijd te maken voor de jonge collega’s in ons team.

De corona-eenzaamheid bij ouderen deed ons zorghart pijn

Hoe hard het ook nodig was, de intelligente lockdown had een enorme impact op ouderen in verpleeghuizen. Van de ene op de andere dag mochten zij geen bezoek meer ontvangen, werd de bewegingsruimte kleiner en sloeg de eenzaamheid toe.

Omgaan met psychiatrische patiënten

Aafke werkt als verpleegkundige in de psychiatrie. Ze merkt dat er bij veel mensen - ook collega-verpleegkundigen buiten de psychiatrie- nog weerstand of angst is voor mensen met een psychiatrische stoornis. Daar wil ze graag verandering in brengen.

Mensen met een psychiatrische aandoening kom je overal tegen, niet alleen in de geestelijke gezondheidszorg. Steeds vaker krijg je ook in de thuiszorg of het ziekenhuis te maken met patiënten met psychische problemen.

Oeps! 'Overal zat bloed'

Daar waar positieve ervaringen soms (te) snel vervagen, blijven de blunders je je hele leven bij. Menig verpleegkundige heeft genoeg blunders mee gemaakt om een saai etentje een heel stuk spannender te kunnen maken. Tip: tafelgenoten kunnen soms gek opkijken wanneer er lichaamssappen bij je verhaal betrokken zijn, houd dat in je achterhoofd!

Drie tips om je echt aan je pauzes te kunnen houden

Even snel die boterham naar binnen werken, koffie laten staan of pauzes uitstellen en overwerken. Vele van ons zullen zich hier wel in kunnen herkennen. Dit doen we nou eenmaal wanneer de patiënt ons nodig heeft.

We laten makkelijk ons boterhammetje vallen om de patiënt naar de OK te brengen of omdat het belletje afgaat. Die bel mogen we niet negeren. We lopen er automatisch naar toe. Tot op zekere hoogte doe je er alles aan om de patiënt tevreden te maken.

Elkaar aanspreken op onhandig gedrag zorgt voor ontwikkeling

Tijdens mijn opleidingen kwam keer op keer naar voren dat je gebruik moet maken van elkaars kwaliteiten. Ik vind dat normaal, maar helaas merk ik dat dit niet voor iedereen zo is. Het is soms makkelijk om vooroordelen te hebben over een situatie die je niet goed kent.

Doorstuderen naar verpleegkundig specialist

Jarenlang groeide ik als verpleegkundige binnen de ouderenzorg door naar verschillende functies. Ik leerde aan alle kanten bij, maar toch begon het na een tijdje te kriebelen. Ik wilde nog meer leren en besloot de hbo-masteropleiding tot verpleegkundig specialist te gaan volgen.

Pagina's

Abonneren op RSS - Algemeen