Ode aan de koster

Er zijn van die beroepen waarvan je kunt zeggen dat je die niet uitoefent, maar dat je het bent. Het beroep is de identiteit van de uitvoerder geworden. Dit kan je natuurlijk negatief uitleggen, want een mens is meer dan zijn functie. Maar ik bedoel het in dit geval vooral positief. Het beroep is zo verweven met de persoon, zo verbonden, zo’n geheel met het ‘zijn’ , dat je het niet los wil en kan koppelen van de persoonlijkheid van de bewuste persoon.

Als het goed is, is dit het geval met de mensen die werkzaam zijn in de zorg. In de zorg ben je immers je eigen instrument. Maar, hoe bedroevend het ook is, ik ben ook wel hele nare, vervelende, slecht functionerende instrumenten tegen gekomen in de loop van de jaren.

Maarten

Maarten was zo’n man die was wat hij deed en deed wat hij was. Hij zat niet in de zorg, maar had een heel ander beroep. Hij was koster.

Koster komt van het Latijnse woord ‘custos’, dat bewaker betekent. Maarten was een echte bewaker. Hij bewaakte de kerk met zijn hele ‘zijn’. Met alles wat in hem zat, zorgde hij voor de dagelijkse beslommeringen in en rondom de kerk. Met liefde zette hij een glaasje water neer voor de dominee en zorgde hij voor verlichting, verwarming, klein onderhoud en de tuin.

Gezien worden

Maar Maarten deed meer. Maarten zag de mensen en liet dat voelen. Hij had altijd zijn woordje klaar en vroeg naar familieomstandigheden. Met de ‘lastige’ jongens deed hij een potje tafeltennis en met de oudsten uit de gemeente liep hij even mee naar de auto. Nooit was het hem te veel en altijd was er het meedenken, de erkenning en de herkenning.

Ziek worden

Maar toen werd Maarten ziek en zo ziek dat hij opgenomen moest worden in het hospice. Ook daar zagen we in de eerste weken een zorgende Maarten. Hij kreeg de tijd om de laatste zaken te regelen en zijn familie klaar te stomen en te laten oefenen in zelfstandigheid. Het waren zware weken waarin hij zijn eigen verdriet niet liet zien en gericht bleef op de ander. Hij bleef bewaken.

Zorg ontvangen

Toen het moment kwam dat hij ook dat uit handen moest geven, was daar een handvol mensen die over hem ging waken. Ze gaven hem de zorg die hij voorheen aan hen had betoond, Ze deden dit heel natuurlijk, zonder omhaal van woorden. Ze sloten naadloos bij zijn behoeften aan. Er werd voor hem gemusiceerd, maar niet voor hem alleen. Hij genoot bijna nog meer van het genieten van de andere bewoners.

Custos ten top

Zijn bescheidenheid sierde hem en dat heeft hij ook doorgegeven aan zijn kinderen. Geen mensen met veel woorden, maar echte daders. Er werd bij hem gewaakt door zijn zoon, die het in het leven ook niet gemakkelijk had. Deze zoon sliep met zijn voeten tegen vaders’ bed, mocht er een insult ontstaan dan zou hij het voelen.

Koster ben je niet alleen diep van binnen, echt kosterschap geef je misschien wel door van generatie op generatie.

 

 

Foto: Paolo Nicolello

Wil je gebruiken van deze NurseStation Deal?

Registreer je dan nu!

Meer van deze coach

Velen van ons zullen het herkennen… Je gaat naar een bijeenkomst waar allemaal mensen zullen zijn die je niet kent. Of je gaat voor het eerst... Lees meer
In je werk kom je dagelijks lastige mensen tegen. Dit kan in allerlei soorten en maten zijn. Extreem arrogante mensen, afstandelijke mensen,... Lees meer
TIP 1: Weet wat jouw werkdruk veroorzaakt Met hard werken en een hoge werkdruk is in principe niets mis. Belangrijk is dat je het gevoel... Lees meer

Meer van deze coach

Wat is een zelfbeeld en hoe ontstaat het? Een zelfbeeld is een beeld dat je over jezelf hebt gevormd in de loop van je leven. Het omschrijft... Lees meer
Af en toe even niks doen, is veel belangrijker dan men in eerste instantie zou verwachten.  We leven in een tijdperk waarin iedereen... Lees meer
Heb jij plezier in je werk, maar raak je soms gefrustreerd door de werkdruk, het tekort aan collega’s, de toenemende administratieve last?... Lees meer