Zuster in de zon: Prepare for landing

De man naast mij in het vliegtuig vertelt dat hij een gezellig aantal drankjes op heeft terwijl hij stond te wachten op de luchthaven. Hij praat de oren van mijn hoofd. Af en toe kijkt hij stukjes film die hij vervolgens al vlug op pauze zet om me voor de duizendste keer op de hoogte te stellen van de koude airco en de te dunne dekentjes. Na zijn temperatuurtirade begint de toiletterreur. Na lang wikken en wegen beluit hij dat hij toch maar even gaat, ook al mogen we niet opstaan omdat we turbulentie hebben. In de tien tot vijftien minuten waarin hij zich opsluit in het veel te kleine wc-tje heb ik even de tijd om terug de denken aan de afgelopen maand. 

Vier weken geleden zat ik ook in het vliegtuig. Toen vloog ik naar Aruba, nu vlieg ik er vandaan. Toen schreef ik mijn eerste blog van de serie, nu schrijf ik mijn laatste. Het is gek hoe snel de tijd gaat, hoe het voorbij vliegt.
 
Veel tijd om terug te denken heb ik niet want voor ik het weet is het toiletbezoek van mijn gezellig aangeschoten buurman voorbij en zit hij alweer naast me. Hij steekt van wal  over insuline en cola-light en dat je beter wijn kan drinken omdat dat een volledig natuurlijk product is. Onder het motto ‘practice what you preach’ bestelt hij bij de maaltijd dan ook een rode wijn. Met mijn cola light proosten we op een goede terugvlucht. Na het eten gaan de lichten in het vliegtuig uit en worden de ramen verduisterd.
Als ik straks wakker word ben ik weer bijna in Nederland. Daar staan mijn verplichtingen, mijn koffer met vuile was en mijn MRSA-kweken op me te wachten. Allemaal dingen waar ik in Aruba niet mee bezig hoefde te zijn.

Ik doe mijn ogen dicht om te gaan slapen en ik beeld me in dat ik er nog ben. Met een beetje fantasie verandert de vliegtuigvloer in warm zand onder mijn voeten, de airco wordt de zeewind die ik gisteren nog door mijn haren voelde en als ik écht hard mijn best doe dan lijkt het gesnurk van mijn buurman net op het geluid van een of ander tropisch beest. 

Het was een geweldige maand die ik niet had willen missen. Het is daadwerkelijk voorbij gevlogen. Straks is het tijd om weer te landen in het alledaagse leven. Nog even fantaseer ik. Nog even vlieg ik, tot ik straks weer definitief met beide benen op de grond beland ben. Als de piloot aan het personeel mededeelt dat we er bijna zijn is het net of hij het ook tegen mij heeft. Ik moet er nu echt aan geloven, het zit erop. Straks spring ik van mijn Arubaanse wolk zo weer op Hollands vasteland. Nederland is in zicht; prepare for landing.

Sollicitatie formulier

Bestanden moeten kleiner zijn dan 2 MB.
Toegestane bestandstypen: txt rtf html pdf doc docx odt.

Wil je gebruiken van deze NurseStation Deal?

Registreer je dan nu!

Meer van deze coach

Om jezelf te kunnen waarderen, is het belangrijk als je je eigen kwaliteiten ziet. Soms valt dat niet mee, want het is immers heel gewoon dat... Lees meer
Velen van ons zullen het herkennen… Je gaat naar een bijeenkomst waar allemaal mensen zullen zijn die je niet kent. Of je gaat voor het eerst... Lees meer
In je werk kom je dagelijks lastige mensen tegen. Dit kan in allerlei soorten en maten zijn. Extreem arrogante mensen, afstandelijke mensen,... Lees meer
TIP 1: Weet wat jouw werkdruk veroorzaakt Met hard werken en een hoge werkdruk is in principe niets mis. Belangrijk is dat je het gevoel... Lees meer

Meer van deze coach

Iedereen is wel eens onzeker. Ook al lijkt het alsof sommige mensen nooit onzeker zijn. Toch hebben zelfs deze mensen momenten waar ze... Lees meer
Wat is een zelfbeeld en hoe ontstaat het? Een zelfbeeld is een beeld dat je over jezelf hebt gevormd in de loop van je leven. Het omschrijft... Lees meer
Af en toe even niks doen, is veel belangrijker dan men in eerste instantie zou verwachten.  We leven in een tijdperk waarin iedereen... Lees meer
Heb jij plezier in je werk, maar raak je soms gefrustreerd door de werkdruk, het tekort aan collega’s, de toenemende administratieve last?... Lees meer