Donkere enkellaarsjes, maat 36, Deel III

De nacht verstrijkt en mijn dienst vordert gestaag. Gedurende de nacht word ik gebeld door collega’s die, net als ik, ook bij jou betrokken waren. Sommigen van hen komen zelfs even langs. We hebben het over jou. Over hoe het gegaan is, of we dingen anders hadden moeten doen, of we op de een of andere manier hadden kunnen zorgen voor een andere uitkomst. Niemand van ons kan echter bedenken hoe het anders had gemoeten. Volgens mij had het niet anders gekund.

Ik ben blij dat we het nog gehad hebben over jou. Het heeft op mijn collegaʹs blijkbaar ook een impact gehad en het helpt om erover te praten. Toen ik nog op school zat kon ik geen reflectie of intervisie meer zien en vond ik het uitgekauwd gedoe om de lestijd vol te maken. Nu zie ik er echter wél het nut van in. Door jou begrijp ik waarom het zo belangrijk is om te bespreken wat je meemaakt. Het helpt je om dingen te verwerken.

Tegen patiënten zeg ik wel eens dat het niet erg is dat ze zich niet goed voelen en dat ze er helemaal doorheen zitten. Dan vertel ik ze dat ze best ergens mee mogen zitten, juist omdat de situatie waarin ze zich bevinden best pittig kan zijn. Voor professionals in de zorg geldt hetzelfde. Het is niet erg als je eens ergens mee zit of als iets indruk op je heeft gemaakt. Je mag best aangedaan zijn door iets wat je hebt meegemaakt op je werk. Het zou juist erg zijn als het helemaal niks met je deed. Die compassie maakt je mens en laat zien dat je een betrokken zorgverlener bent.

Ik heb over je gesproken met collegaʹs, en tijdens mijn nachtdienst moest ik zo nu en dan even aan je denken. Toen ik na mijn werk thuis kwam heb ik gehuild. Voor het eerst ooit huilde ik om een patiënt. Om jou. Omdat je vierendertig was. Omdat je gisteren nog met me praatte maar er nu niet meer bent. Omdat het niet eerlijk is hoe de dingen soms lopen. Sommige situaties blijven je bij, sommige patiënten vergeet je niet. Ondanks dat ik slechts twee uur lang onderdeel van jouw leven was zal je nu voor altijd onderdeel zijn van het mijne. Zoʹn impact heb je op me gehad. 

Ik droog mijn tranen, stap onder de douche en ga daarna in bed liggen. Mijn reeks nachtdiensten zitten er weer op. Ik sluit mijn ogen, val in slaap en ik droom. Over donkere enkellaarsjes. Maat 36.

 

Enkellaarsjes, maat 36ʹ is een driedelige serie blogs van onze blogger Esther. Lees hier deel 1 en deel 2 van de serie!

 

Foto: Jia Ye

Wil je gebruiken van deze NurseStation Deal?

Registreer je dan nu!

Meer van deze coach

In je werk kom je dagelijks lastige mensen tegen. Dit kan in allerlei soorten en maten zijn. Extreem arrogante mensen, afstandelijke mensen,... Lees meer
TIP 1: Weet wat jouw werkdruk veroorzaakt Met hard werken en een hoge werkdruk is in principe niets mis. Belangrijk is dat je het gevoel... Lees meer

Meer van deze coach

Af en toe even niks doen, is veel belangrijker dan men in eerste instantie zou verwachten.  We leven in een tijdperk waarin iedereen... Lees meer
Heb jij plezier in je werk, maar raak je soms gefrustreerd door de werkdruk, het tekort aan collega’s, de toenemende administratieve last?... Lees meer